Yağsız Kara Kek (Cevizli, Sütlü ve Kakaolu)

Pasta Kek ve Kurabiyeler Fırın Kakao

Kendin için yapmazsın ama sevdiklerin için akan sular durur…
Arkadaşım Konca istedi. “Ev keki istiyorum tontişim” deyince yapıverdim bir kara kek! Ergenlik dönemimden bile çok önce kek yapmaya başlamış biri olarak vaktiyle öyle çok yapmışım ki artık kek çırpıp pişirmek en zor şeye dönüştü benim için! Tabi, böyle düşünme nedenlerimden biri kekin kalorili bir atıştırmalık oluşu. Sadece çocuklar için faydalı olabileceği, biz yaşlardakiler için en gereksiz yiyecek oluşu filan alt benliğimize işlenmiş bir kere! Kayıtlar derin!

Yağsız Kara Kek (Cevizli, Sütlü ve Kakaolu)   -  Nurdan Çakır Tezgin #yemekmutfak

Şöyle bir düşündüm ki, ben hiç kendim için kek yapmamışım! Hayret değil mi? 

Hiç mi canım istememiş? Hep mi başkalarına yapmışım! Şişman bir çocukluktan şişman erişkinliğe geçmiş biri olarak, muhtemelen de şişmanlığın yaratacağı hastalıklardan göçüp gideceğim. Gideceğim de kendim için hiç kek yapmamışım! Allah Allah… 

Bir tuhaf oldum şimdi. Kendim için hiç! 

Konca için kek yapmak, ruh cenabımda kek psikanalizine dönüştü adeta, bakar mısınız? Şişman olduğum için kendime kek yapmayı yasaklamışım! Bu nasıl bir iç ceza böyle? İnsanoğlu, tuhaftan öte bilinmeyenleri sonsuz varlık. Gün geçmiyor ki kendi dünyamızın bilinmeyen bir örtüsünü kaldırmamış olalım. 

12 - 13 yaşlarımdayken 5 yumurta, bir bardak toz şeker ve bir bardak un ile hiç kabartma tozu kullanmadığım pandispanya kekleri yapardım hem de her hafta. Onlara çikolatalı elbiseler giydirmek, muzlu, vişneli, şeftalili isimler vermek hoşuma gidiyordu. Çevremde pek meşhurdu keklerim. Güleyim mi ağlayayım mı, çocuğum ayol alenen çocuk! Yaşıtlarımın oyun oynadığı yaşlarda ben mutfakta kek pişiriyorum! Ev halkının da hoşuna gidiyordu herhalde, yoksa kim küçücük çocuğa sürekli kek yaptırır!!! 

Bir de pasta tenceresi denilen bir abaküs vardı, alt ısısını ve havalandırmasını iyi ayarlamak gerekirdi, aman ne uğraşırdım çökertmeden pişireceğim diye... 

Pasta işleri 40 yıl önce böylesi malzeme bolluğunda değildi ki! Eş dost, komşular ve cümle akrabalara pasta kek yapmaktan öyle bıkmışım ki sonraki yıllarda hiç yapmadım desem sanıyorum doğru olur. Kek sırtından duygusal sağaltımın da böylesi!

Şimdi tarifi yazıyorum. 

Malzemeler

  • 3 yumurta 
  • 3 kahve fincanı toz şeker (yumurta iriliği kadar fincan) 
  • 1 kahve fincanı kakao 
  • 2 kahve fincanı süt 
  • 4 kahve fincanı kepekli tam buğday unu 
  • 1 paket kabartma tozu 
  • 1 çay kaşığı toz zencefil 
  • 2 kahve fincanı irice parçalanmış ceviz içi 

Böyle ölçülü tartılı tarif vermek bana garip geliyor. Elim hep şaşırtmalarda oluyor, tam fincan tam kaşık ölçüsü nasıl tutarlılık sağlar ki? Tepeleme ve silme ayar ölçüleri insanı yanıltıp tutsak edebilir, o yüzden içinizden gelen ses en güzelidir diyorum! 

Yapılışı

Yumurta ve şekeri yeterince çırpın. Sütü ve kakaoyu ilave edin, tambuğday unu, kabartma tozu ve zencefili de havalandırmak babından eleyip hepsini birden karıştırın. (Tambuğday unu elekte kepeklerini bırakıyor ya, onları da koyun keke ayırmayın) Parçalanmış ceviziçlerini de katıp son kez karıştırın ve kalıbınıza dökün. 

Kalıbı önceden yağlasanız iyi olur. (Şimdiki kalıplar yağ bile istemiyor!) 160 derece ile 175 dereceler arasında sizin fırınınızın ölçü ısısında pişirin. Soğuduktan sonra dilimleyin. Ilık kekin de tadı bir başka oluyor tabi…